Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
Presentation 3

 

j0301252Od nauczycieli dla uczniów.

·       Język polski

·       Historia

·       Technika

·       Informatyka

·       Matematyka

·       Język angielski

 

 

JĘZYK POLSKI.

Spis treści:

 

1. Ortografia

Zasady pisowni z „ó” i „u” - strona 2

Zasady pisowni z „rz” i „ż” - strona 3

Zasady pisowni z „ch” i „h” - strona 5

 

2. Jak to napisać?

Kartka pocztowa- strona 6

List- strona 6

Zaproszenie- strona 7

Opis przedmiotu- strona 7

Jak opisać dzieło sztuki? - strona 8

Charakterystyka postaci  - strona 8

Opowiadanie - strona 9

 Jak napisać dialog? - strona 9

                                 

ortografia 

Jak powrócić zwycięsko ze świata ortografii?

Samo do głowy nie wejdzie. Można spróbować „na wesoło” ucząc się wierszyków . Polecam stronę

http://www.wierszegosi.ovh.org/index.php?menu=wiersze_ortograficzne

Innym sposobem może być kupienie serii płyt z „rapowaną ortografią” .

Dla pozostałych proponuję tradycyjny, ale sprawdzony sposób- nauczenie się wszystkich potrzebnych zasad  na pamięć.

Aby to ułatwić podaję „gotowce”

Zasady pisowni z „ó” i „u”

U piszemy w zakończeniach rzeczowników:                                                                  

  • un
  • unek
  • uchna
  • uszka
  • uszek
  • uch
  • us
  • usia

zwiastun, podarunek, córuchna, staruszka, łańcuszek, maluch, raptus, mamusia.

U piszemy w czasownikach zakończonych na:

  • uj
  • ujesz
  • uje

np.: maluj,  maluję, malujesz, maluje,  wędruj,wędruję, wędrujesz, wędruje.

U piszemy w czasownikach typu: czuć, kuć, kłuć, pruć, snuć, np.: czuje, kuję, kłuję pruję, snuję.

Na końcu wyrazu zawsze piszemy U

 

Ó piszemy, gdy wymienia się w innych formach tego samego wyrazu na: o, e, a

np.:  
stół - stoły
niósł - niesie 
powtórzyć - powtarzać

Ó piszemy w wyrazach zakończonych na: - ów, np.:
 
Kraków
z lasów
chłopców

Ó piszemy w wyrazach zakończonych na: - ówka, np.:
 
łamigłówka
 
Wyjątki: skuwka, wsuwka, zasuwka.

Ó piszemy w wyrazach zakończonych na: - ówna, np.:
 
Nowakówna
Kucówna

Ó piszemy na początku wyrazów: ósemka, ósmy, ów, ówczesny, ówcześnie, ówdzie.

th_ortografia

Zasady pisowni z „rz” i „ż”

Rz piszemy, gdy w wyrazach pokrewnych wymienia się na r, np.:
 
rowerzysta - rower,

Rz  piszemy w rzeczownikach rodzaju męskiego zakończonych na :

  • arz                           bramkarz
  • erz                           rycerz
  • mierz                       ciśnieniomierz
  • mistrz                      zegarmistrz

Wyjątki: bagaż, bandaż, garaż, jeż, łupież, masaż, papież, pejzaż, reportaż, sabotaż,  stelaż, tatuaż, witraż 

Rz piszemy po spółgłoskach: b, p, d, t, g, k, ch, j, w, np.:
 
brzeg, przebój, ,drzewo, trzeba, patrzeć, grzyb, chrzan, spojrzeć, wrzesień,

Wyjątki:

  • wyrazy: bukszpan, gżegżółka, kształt, kszyk (nazwa ptaka), piegża (nazwa ptaka), pszczoła, Pszczyna, pszenica, pszenżyto,
  • w przymiotnikach zakończonych na: - szy, - ejszy, np.: lepszy, nowszy, najlepszy, najnowszy, ładniejszy, mocniejszy, najładniejszy, najmocniejszy.

 

Ż piszemy, gdy wymienia się w innych formach tego samego wyrazu lub w innych wyrazach na: g, dz, h, z, ź, s

książka - księga,
mosiężny
- mosiądz,
drużyna - druh, 
każę (coś zrobić) - kazać, 
przerażenie - przerazić, 
bliżej - blisko

Ż piszemy w rzeczownikach rodzaju żeńskiego  zakończonych na: - , -

młodzież, straż, grabież,

Wyjątki: twarz, potwarz, macierz

 
Ż piszemy po literach: l, ł, r, n,

lżej, ulżyć, małże, małżeństwo, rżysko, rżenie, rewanż, oranżada.

Ż  piszemy jeśli wyraz zaczyna się sylabą: żo, ża, żu, ży

     żołądek,  żaba, żubr, życzliwy

Wyjątki: rzadko, Rzym, rzucać, rzodkiewka,  ( Rzadko w Rzymie rzucasz rzodkiewkami)

 

Zasady pisowni z „ch” i „h”

Ch piszemy, gdy wymienia się w innych formach tego samego wyrazu  na: sz

np.:  
mucha - muszka,
wydmuchać
- wydmuszka,
trochę - troszkę,

Ch piszemy po literze s

np.: schab, schody, wschód.

Ch piszemy na końcu wyrazów:

np.: na drogach, orzech, zuch.

Wyjątki: druh, 

H piszemy, gdy wymienia się w innych formach tego samego wyrazu lub w innych wyrazach na: g, ż, z, dz,

np.:  
wahać się - waga,
druh
- drużyna,
błahy - błazen

H piszemy w wyrazach rozpoczynających się cząstką: hipo-, hiper-, hydro-

np. hipoteza, hiperbola, hydrologia

 

H wysępuje w wieli wyrazach obcego pochodzenia:

np:habilitacja, herb,hamak, harfa, hobby, hipnoza, Homer, Hades, Hellada, Mahomet, Sahara

A teraz sprawdź co zapamiętałeś

http://www.dyktanda.net/ortografia-01.php

 

indeks 

 Jak to napisać?

 

 

Kartka pocztowa

 

Podczas pobytu na wakacjach wysyłamy kartki pocztowe. Są one wyrazem sympatii.

Tekst na kartce powinien zawierać:

·         miejsce i datę napisania

·         zwrot do adresata: np. Cześć , Kochana Marysiu!, Wojtku!

·         informacje o tym gzie jesteśmy, co robimy

·         pozdrowienia np. Ściskam gorąco, Pozdrawiam serdecznie

·         podpis

 

Po prawej stronie wpisujemy imię i nazwisko odbiorcy oraz pełny adres (nazwę ulicy, numer, kod, miejscowość)

Imię i nazwisko odbiorcy poprzedzamy skrótem Sz.P., który oznacza Szanowny Pan, Pani, Szanowni Państwo lub Kol.- Kolega, Koleżanka

 

List

 

List, to wypowiedź pisemna, w której opowiadamy komuś o wydarzeniach, wrażeniach lub uczuciach.

Stałe elementy listu to:

·         miejscowość i data w prawym górnym rogu

·         zwrot do adresata np. Szanowna Pani!, Kochana Kasiu,

·         treść listu

·         pożegnalny zwrot grzecznościowy np. Serdecznie pozdrawiam, Trzymaj się

·         podpis

 

Na końcu może pojawić się PS czyli dopisek. Możemy w nim zawrzeć to, o czym zapomnieliśmy napisać wcześniej.

Ze względów grzecznościowych zwroty do adresata piszemy wielką literą np: Mamo, Babciu, Ciebie, Tobie, Was.

             Zaproszenie                                        nauczyciel1

 

Zaproszenie to tekst zachęcający do przybycia na jakąś uroczystość.

Pisząc zaproszenie, należy stosować zwroty grzecznościowe, np. serdecznie zapraszamy, mamy przyjemność  zaprosić. Konieczne są także następujące informacje:

·         kto zaprasza

·         kogo zaprasza

·         kto jest zapraszany

·         kiedy i gdzie odbędzie się uroczystość

 

 

 

Opis przedmiotu

 

W opisie przedstawiamy cechy wyglądu przedmioty. Opis powinien zawierać:

1. Przedstawienie przedmiotu.

2. Opis ogólny

·         wielkość

·         budowa

·         kształt

·         kolory

·         materiał, powierzchnia

 

3.Opis szczegółowy

·         cechy wyróżniające dany przedmiot

 

4. Zakończenie czyli opinia o opisywanym przedmiocie.

 

 

Jak opisać dzieło sztuki?

 

1.We wstępie napisz kto jest autorem, jak brzmi tytuł, co jest tematem obrazu, jaki jest nastrój.

2. W rozwinięciu użyj sformułowań: na pierwszym planie, na dalszym planie, w głębi, w tle, poniżej, powyżej, pośrodku, z boku.

·         opisz kilka charakterystycznych elementów (określ cechy- kształt, kolor, wielkość; używaj przymiotników i pamiętaj o zapisie np. jasnoniebieski-jeden kolor, niebiesko-czarny- dwa kolory)

3. W zakończeniu napisz swoje odczucia.

Pamiętaj!

·         w opisach używamy przeważnie czasu teraźniejszego, to czyni opis bardziej dynamicznym

·         charakterystyczna dla opisu jest obecność przymiotników i rzeczowników określających wygląd, czasowników nazywających stany oraz wyrazów określających stosunki przestrzenne.

 

Charakterystyka postaci

 

Charakterystyka, to odmiana opisu, którego tematem jest jakaś osoba lub postać fikcyjna np. bohater literacki. Charakterystyka powinna składać się z:

·         ogólnej prezentacji postaci

·         opisu wyglądu zewnętrznego

·         opisu cech charakteru i usposobienia

·         opisu umiejętności i zainteresowań

·         oceny postaci

 

Opowiadanie

 

Opowiadanie to forma wypowiedzi, która przedstawia w sposób dynamiczny przebieg wydarzeń w następstwie czasowym. Jest to historia,  którą opowiada narrator. Jeśli jest uczestnikiem zdarzeń, robi to w 1 osobie. Gdy opowiada o czymś co zdarzyło się innym robi to w 3 osobie.

Budowa opowiadania:

·         wstęp- wprowadza czytelnika w świat opowiadania, przede wszystkim w akcję. Powinien być zwięzły i interesujący.

·         rozwinięcie – opis przebiegu wydarzeń. Jest to najdłuższa część. Powinna być dynamiczna i określać  następstwa czasowe.

·         zakończenie- zamknięcie akcji. Może zaskakiwać  czytelnika.

 

 

Jak napisać dialog?

 

W opowiadaniu często umieszczamy wypowiedzi bohaterów. Dialogi umieszczamy w rozwinięciu.

·         Po zdaniu wprowadzającym stawiamy  dwukropek, np.

Na przerwie Kasia podeszła do Ani i zapytała:

·         Każdą wypowiedź bohatera zaczynamy myślnikiem i od nowej linii, np.

-Przyjdziesz dziś do mnie po południu?

·         W wypowiedź bohatera mogą być wtrącone słowa osoby, która opowiada. Oddzielamy je wtedy myślnikami, np.

- Dobrze- powiedziała Ania. –Ale obiecaj, że pójdziemy razem na spacer.

 

 

HISTORIA

hist

Jeśli jesteś uczniem naszej szkoły to już wiesz,  że historia to opowieści z czasów minionych.

Aby uczyć się o historii świata i Europy najpierw należy dobrze poznać historię swojego kraju. Pomoże Ci w tym „Animowana historia Polski”

Animowana historia Polski

 

Ponad XXXV w p.n.e. wymyślono pismo. Były to hieroglify- piktogramy, które przedstawiały słowo             w formie obrazka. My dzisiaj także używamy piktogramów i to w życiu codziennym. Sprawdź, co wspólnego mamy ze  starożytnymi Egipcjanami.

Historia pisma

 

 

herbBBBielsko-Biała jest jednym  z najpiękniejszych miast w  Polsce. Mamy szczęście, że tu mieszkamy.  Warto więc dowiedzieć się o nim więcej, poznać ciekawą  historię, zabytki, wydarzenia kulturalne.

Można wyjść na spacer kiedy jest  piękna pogoda ale gdy nie mamy na to czasu  pospacerujmy oglądając film.

Bielsko-Biała -- film

Wiele ciekawostek i ważnych informacji o naszym mieście dowiecie się zaglądając na te strony.

http://www.it.bielsko.pl/?id=info_zabytki

http://www1.bielsko.com.pl/index.php?mojemiasto&ciekawe

http://www.region.beskidia.pl/bielsko_-_biala_zasluzeni_mieszkancy.html

 

bb Logo

Aby
nie narażać powagi herbu, a jednocześnie kojarzyć miasto z określonym znakiem graficznym, spełniającym także funkcje promocyjne, ustanowiono jego logo. Tworzą je dwie wypełnione zielenią, obrócone ku sobie brzuszkami litery B, symbolizujące przedzielone rzeką Bielsko i Białą, z umieszczoną nad nimi czerwoną kropką. Całość przypomina górski krajobraz, nad którym świeci słońce.


Hejnał w Bielsku-Białej trąbiony jest z ratuszowej wieży od 1 maja 1964 roku. Tego dnia uczeń bielskiej Państwowej Szkoły Muzycznej Józef Polak po raz pierwszy zagrał melodię Piotra Stachury, która zwyciężyła w konkursie na hejnał miasta, ogłoszonym z okazji obchodzonego wówczas 700-lecia Bielska. Hejnał jest ściśle związany ze specyfiką regionu, oddaje cały urok Beskidów. Można  go posłuchać pod adresem
  http://youtu.be/qjA_aQ9I9VI

a także codziennie w południe pod ratuszem - na żywo.

 

TECHNIKA

Tu możesz sprawdzić swoją wiedzę z przepisów ruchu drogowego.

Testy na kartę rowerową. http://www.eti.agh.edu.pl/brd/testy/testy.html

 

 

Dlaczego segregując odpady chronimy środowisko naturalne?

 

 Współcześnie wiele opakowań produkowanych jest z tworzyw sztucznych. Każdego dnia tworzymy olbrzymie ilości śmieci. Tworzywa sztuczne nie ulegają biodegradacji-samoistnemu rozpadowi. Produkcja tworzyw sztucznych jest często niebezpieczna dla środowiska naturalnego, a ich utylizacja/niszczenie nie zagrażające środowisku/ jest drogie. Podczas spalania tworzyw wydziela się bardzo dużo szkodliwych substancji, niebezpiecznych dla zdrowia. Dlatego absolutnie nie można ich samodzielnie spalać np. w piecach ogrzewających domy .Wiele substancji szkodliwych zawartych jest również w bateriach.

 Zbierając makulaturę ograniczamy wycinkę drzew na świecie, które są potrzebne do produkcji np. papieru.

Posegregowane odpady/makulatura, tworzywa, baterie/ mogą być ponownie przetworzone .Ten proces nazywamy recyklingiem.

 

 

INFORMATYKA

Bezpieczeństwo w sieci  www.sieciaki.pl

 

Jak przetłumaczyć tekst w Internecie :

·         Wejdź na stronę WWW.google.pl 

·         Wybierz zakładkę Więcej

·         Wybierz Tłumacz

·         Wybierz z jakiego języka na jaki, ma być przeprowadzone tłumaczenie.

·         Wprowadź tekst do tłumaczenia.

Jakie są rodzaje licencji:

Rozpowszechnianie oprogramowania dozwolone jest tylko na podstawie licencji która dany program obejmuje. Licencja określa na jakiej zasadzie programu można używać, czy należy za niego zapłacić, czy dozwolone jest jego kopiowanie i czy można go instalować na wielu komputerach itp. Popularne licencje na programy to np.:

Licencja
na program komercyjny (pełna wersja programu) – program objęty taka licencją nie ma żadnych ograniczeń jeśli chodzi o jego działanie, jest pełnopłatny i wszelkie próby kopiowania, rozpowszechniania są niezgodne z prawem. Objęty jest całkowitym prawem autorskim.


Shareware – programy tego typu to programy płatne, jednak rozprowadzane przez producenta są za darmo i można z nich korzystać przez pewien określony czas nie ponosząc żadnych opłat. Po wygaśnięciu terminu dozwolonego darmowego użytkowania program musi zostać odinstalowany, gdyż korzystnie z niego będzie niezgodne z prawem. Jeśli chcemy go nadal używać, musimy go kupić.


Adware – to licencja obejmująca programy, które mogą być wykorzystywane za darmo w zamian za dołączanie i wyświetlanie w nich reklamy, lub można za nie uiścić opłatę i korzystać z programu bez dołączanych reklam.


Freeware – licencja umożliwiająca darmowe rozpowszechnianie aplikacji bez ujawniania kodów źródłowych. Prawa autorskie twórcy zostają zachowane. Programu nie można w żaden sposób zmieniać. Najczęściej program można wykorzystywać tylko na swój użytek i zabronione jest rozpowszechnianie programu w celach komercyjnych.


GNU GPL (General Public License) – jedna z licencji wolnego oprogramowania, zezwalająca na uruchamianie programu w dowolnym celu, analizowanie jego działania i dostosowywania do swoich potrzeb, kopiowania oraz udoskonalania i wprowadzania swoich poprawek. Użytkownik programu objętego taką licencja ma dostęp do jego kodów źródłowych.

 

Zasady ogólne w fotografii cyfrowej.

Fotografowanie aparatem cyfrowym niczym nie różni się od fotografowania aparatem analogowym. Warto jednak stosować pewne zasady, których przestrzeganie przy robieniu zdjęć aparatem z filmem było by bardzo drogie.

1.     Zawsze robimy zdjęcia z najwyższą możliwą rozdzielczością.

2.    Każde ujęcie fotografujemy kilkakrotnie. Krajobrazy 2, 3 razy, postaci 4 do 6 razy.

3.    W trudnych warunkach świetlnych robimy serię zdjęć .

Co daje stosowanie tych zasad? 

1.     Nigdy nie wiemy, czy któreś zdjęcie nie okaże się tak dobre i ładne, że będziemy chcieli zrobić z niego dużą odbitkę. Warto więc mieć "zapas" rozdzielczości, którą zawsze możemy zmniejszyć w komputerze, jeżeli zechcemy zdjęcie umieścić w Internecie.

2.    Robienie zdjęć aparatem cyfrowym praktycznie NIC nie kosztuje. W każdej chwili możemy usunąć zdjęcie z pamięci aparatu a posiadanie kilku ujęć daje większe szanse otrzymania zdjęcia dobrego nie tylko technicznie ale i kompozycyjnie. To szczególnie ważne przy fotografowaniu ludzi.

3.    Jak w punkcie 2., to nic nie kosztuje przy fotografii cyfrowej a ogromnie zwiększa szanse zrobienia doskonałego zdjęcia.

Można mnożyć zasady  ale te trzy są bardzo istotne a ich stosowanie nic nas nie będzie kosztować. I to jest jedna z głównych zalet fotografowania aparatem cyfrowym - możemy robić dziesiątki zdjęć i wybierać najlepsze, bez żadnych dodatkowych kosztów.

Korekcje zdjęć w komputerze

Większość niedociągnięć w naświetleniu (punkt 3 tego dotyczy) można korygować za pomocą odpowiednich programów komputerowych. Tak procedura wymaga jednak

·         posiadania programu do obróbki zdjęć,

·         umiejętności posługiwania się nim i

·         zajmuje bardzo dużo czasu.

Tak więc o wiele korzystniej jest zrobić 10 zdjęć i wybrać jedno, niż zrobić jedno i korygować przez kilkadziesiąt minut.

 

 

JĘZYK ANGIELSKI

Spis treści:

 

Treści dla uczniów klasy 4

Treści dla uczniów klasy 5

Treści dla uczniów klasy 6

Present Continuous  - użycie i budowa

Present Simple  - użycie i budowa

Past Simple  - użycie i budowa  

Past Continuous  - użycie i budowa

 

 

 

klasa 4

 

Odmiana czasownika 'to be'   (być)

I am      ja jestem                       we aremy jesteśmy

you are – ty jesteś                         you are- wy jesteście

he is     on jest                            they are- oni, one

she is    ona jest

it is        to jest

 

np. She is twelve

      Are you Ann?     Yes, I am

 

Podstawowe słówka pytające

What's your name?                      My name's Susan.

Jak masz na imię?                         Mam na imię Susan.

How old are you?                          I'm ten years old.

Ile masz lat?                                  Mam 10 lat.

Who's he?                                      He's my dad.

Kto to jest?                                    On jest moim tatą.   

 

Pamiętaj!

Zaimek I piszemy zawsze dużą literą!

Zaimki my (mój), your (twój), his (jego), her (jej) umieszczamy przed rzeczownikiem,                np. my name

Mówimy: she is ten, natomiast w jęz.polskim: ona ma 10 lat.

 

 

klasa 5

 

 

Czasownik 'can' - potrafić, umieć

I can play chesspotrafię grać w szachy.

He can't swimon nie potrafi pływać.

Can you dance? - czy potrafisz tańczyć?

Yes, I can / No, I can'ttak, potrafię/ nie, nie potrafię.

 

Pytania:  How much...?

liczba pojedyncza:        How much is it?  - ile to kosztuje?

                                      It's 20 p – to kosztuje...

liczba mnoga:               How much are the books?- ile kosztują książki?

                                     They'are …...- one kosztują....

 

Polecenia- imperatives

Stand up! - Wstań!/ Wstańcie!

Don't run!- Nie biegaj!/ Nie biegajcie!

 

klasa 6

 

 

Pytania: How + adjective

How high is ….........?      -  Jak wysoko jest.................?

How deep is..............?      -  Jak głęboko jest................?  

How long is...............?     -  Jak długa jest.....................?

 

W języku angielskim w formie: 'How + adjective?' odpowiadamy używając przymiotnika zawartego w pytaniu, np.

How wide is the river?     - Jak szeroka jest rzeka?

It's 2 metres wide.            - Ma 2 metry szerokości.

 

Stopień wyższy ( comparative) i najwyższy (superlative) przymiotników krótkich i długich

 

                        Comparative                                                        Superlative

 

wide                     wider                                                                    the widest

szeroki                szerszy                                                                  najszerszy

 

heavy                   heavier                                                                  the heaviest

 

original            more original                                                        the most original

 

Pamiętaj! Wyjątki!

 

good                    better                                                                   the best    

dobry                   lepszy                                                                   najlepszy

 

bad                      worse                                                                  the worst

zły                        gorszy                                                                 najgorszy

 

 

 

PRESENT CONTINUOUS TENSE                     

Czasu Present Continuous używamy przede wszystkim, gdy mówimy o:

·        czynność odbywającej się w chwili gdy o niej mówimy, np.

Daniel is writing a letter. – Daniel pisze list.

 

·        czynności dziejącej się teraz, ale niekoniecznie w momencie mówienia, np.

I am studying biology. – Studiuję biologię. 

 

·        zaplanowanych przyszłych czynności, np.

You are meeting your aunt in 20 minutes. – Za dziesięć minut spotykasz się ze swoją ciotką.

 

·        Czynnościach, które nas denerwują. W tym wypadku używamy również przysłówka częstotliwości, np., always, never, np.

Tom is never coming on time. – Tom nigdy nie przychodzi na czas.

Czasu tego nigdy nie używamy z czasownikami oznaczającymi:

·        czynności zmysłów – see, hear, smell

·        uczucialove, hate, like

·        procesy myślowe – agree, know,

·        posiadaniebelong, own, 

Najważniejszą kwestią z zakresu stosowania czasu Present Continuous jest znajomość odmiany czasownika być – ‘to be’

 

l. pojedyncza

l. mnoga

osoba

 

osoba

 

1 os.

I am

I’m

1 os.

We are

We’re

2 os.

You are

You’re

2 os.

You are

You’re

3 os.

He is

She is

It is

He’s

She’s

It’s

3 os.

They are

They’re

 

 

 

BUDOWA

 

TWORZENIE ZDAŃ TWIERDZĄCYCH:

Zdania twierdzące w tym czasie tworzymy stawiając podmiot, za nim odpowiednią formę czasownika ‘to be’, następnie czasownik z końcówką –ing i resztę zdania.

 

podmiot

odpowiednia forma czasownika ‘to be’

czasownik + końcówka -ing

reszta zdania

I

am

playing

tennis.

He

is

drinking

coffee.

They

are

swimming.

---------

 

 

 

TWORZENIE ZDAŃ PYTAJĄCYCH:

W pytaniach ogólnych w tym czasie zamieniamy miejscami czasownik ‘to be’ z podmiotem a reszta zdania pozostaje bez zmian. I gotowe.

odpowiednia forma czasownika ‘to be’

podmiot

czasownik + końcówka -ing

reszta zdania

Am

I

playing

tennis?

Is

he

drinking

coffee?

Are

they

swimming?

---------

 

Na takie pytania możemy oczywiście udzielić, tzw. krótkich odpowiedzi, czyli w odpowiedziach twierdzących zacząć od ‘Yes’ a następnie, po przecinku, wstawić podmiot z odpowiadającą mu formą czasownika ‘to be’ np.

 Yes, I am;     

Yes, she is,

a w odpowiedziach przeczących zacząć od  ‘No’, a następnie wstawić podmiot wraz odpowiadającą mu formą czasownika ‘to be’ + ‘not’, np.

No, you aren’t;

No, she isn’t.

 

 

 

 

W pytaniach szczegółowych na sam początek zdania wskakuje zaimek pytający a reszta idzie jak w pytaniu ogólnym, z opuszczeniem części o którą pytamy, oczywiście J

 

zaimek pytający

odpowiednia forma czasownika ‘to be’

podmiot

czasownik + końcówka      -ing

reszta zdania

What

am

I

playing?

-----------

Who

is

---------

drinking

coffee?

What

are

they

doing?

-----------

 

TWORZENIE ZDAŃ PRZECZĄCYCH:

Przeczenia w tym czasie tworzymy tak samo jak zdania twierdzące, z tym, że zaraz za odpowiednią formą czasownika ‘be’ wskakuje ‘not’. 

podmiot

odpowiednia forma czasownika ‘to be’

‘not’

czasownik + końcówka -ing

reszta zdania

I

am

not

playing

tennis.

He

is

not

drinking

coffee.

They

are

not

swimming.

---------

Oczywiście możemy stosować skróconą formę czasownika ‘to be’ + ‘not’. Wyglądał będzie wtedy tak:

l. pojedyncza

l. mnoga

osoba

 

osoba

 

1 os.

I am not

I’m not

1 os.

We are not

We aren’t

2 os.

You are not

You aren’t

2 os.

You are not

You aren’t

3 os.

He is not

She is not

It is not

He isn’t

She isn’t

It isn’t

3 os.

They are not

They aren’t

PRESENT SIMPLE TENSE        

Czasu Present Simple używamy, gdy

·        opisujemy czynności, które powtarzają się regularnie. Charakterystyczne wyrażenia dla tego czasu to: every (np. day, week, month, year, weekend, September, itd.), always, often, sometimes, occasionally, never. np. I like ice-cream.

·        kiedy mówimy o stanach mających charakter stały, niezmienny, np. You live in Bielsko – Biała.

·        ogólnych prawdach i prawach natury, np. The sky is blue.

·        rozkładach jazdy, np. The train leaves at 15.34.

BUDOWA:

podmiot

czasownik w formie podstawowej

reszta zdania

I

play

basketball every week.

You

live

in Paris.

 

W tym czasie zawsze trzeba pamiętać, by w trzeciej osobie liczby pojedynczej (he, she, it) do czasownika dodać końcówkę –s:

I play basketball every week.

He /She/It plays basketball every week.

 

- es:

np. (do zapamiętania) do – does, go – goes,

(ponieważ wyraz zakończony na spółgłoskę syczącą -s, -ss, -sh, -ch, -x, -z  -o jest trudno wymówić) np.  watchwatches, fix – fixe

 

 

 

- ies:

            jeżeli czasownik zakończony jest na –y, które poprzedza spółgłoska, np.

study – studies, fly – flies, try – tries.

 

 

TWORZENIE PYTAŃ  W CZASIE PRESENT SIMPLE:

Do tworzenia pytań potrzebne nam są w tym czasie dwa czasowniki posiłkowe, tzw. operatory – do i does.

Operatora do używamy mówiąc o 1 i 2 osobie liczby pojedynczej (I, you) oraz wszystkich osobach liczby mnogiej (we, you, they). 

Do you like tea?

Do they go to the cinema every week?

W 3 osobie liczby pojedynczej, zgodnie z zasadą do ‘do’ dodajemy końcówkę –es (zakończone jest na -o) i powstaje ‘does. ‘Does ‘pożycza’ sobie końcówkę od czasownika głównego i ten wraca do swojej podstawowej formy.

He likes tea.   Does he like tea?

She plays the violin.  Does she play the violin?

W pytaniach ogólnych do/does stawiamy na samym początku zdania, a późniejszy szyk wyrazów pozostaje taki sam jak w zdaniu twierdzącym, z tym, że czasownik wraca do formy podstawowej.

do/does

podmiot

czasownik w formie podstawowej

reszta zdania

Do

I

play

basketball every week?

Do

you

live

in Paris?

Do

we

swim

every Monday?

Does

Tom

go

to school every day?

Do

cats

like

milk?

 

 

Odpowiadając na pytania, możemy użyć konstrukcji pełnej, lub udzielić tzw. krótkiej odpowiedzi, np.

Do you like ice-cream?        Yes, I do.

Does he play tennis?   No, he doesn’t.

 

W pytaniach szczegółowych na sam początek zdania wskakuje zaimek pytający, później odpowiedni czasownik posiłkowy (do/does), podmiot, czasownik w formie podstawowej i reszta zdania. Musimy tylko pamiętać, by opuścić fragment o który pytamy.

 

zaimek pytający

do/does

podmiot

czasownik w formie podstawowej

reszta zdania

What

do

I

play

every week?

Where

do

you

live?

------------------

When

do

we

swim?

------------------

How often

does

Tom

go

to school?

What

do

cats

like?

------------------

 

TWORZENIE PRZECZEŃ  W CZASIE PRESENT SIMPLE:

Do tworzenia przeczeń w tym czasie również używamy czasowników posiłkowych do i does oraz dodajemy do nich cząstkę not. W szyku zdania znajdują się zaraz za podmiotem.

podmiot

do not/don’t

does not/doesn’t

czasownik w formie podstawowej

reszta zdania

I

do not/don’t

play

basketball every week.

You

do not/don’t

live

in Paris.

We

do not/don’t

swim

every Monday.

Tom

does not/doesn’t

go

to school every day.

Cats

do not/don’t

like

milk.

I na koniec jeszcze jedna, bardzo ważna uwaga: czasownik have – mieć, w czasie Present Simple również odmienia się nieregularnie:

I have                                               We have

You have                                         You have

He/she/it has                                 They have

 

 

 

 

PAST SIMPLE TENSE

 

Czasu Past Simple używamy, gdy mówimy o;

·        czynności, która zaczęła się i skończyła w przeszłości w znanym nam momencie, np.:

I watched an interesting film last evening. – Wczoraj wieczorem obejrzałem interesujący film.

·        czynnościach, które wydarzyły się przeszłości jedna po drugiej, np.:

She entered the room, looked at me and fainted. – Ona weszła do pokoju, spojrzała na mnie i zemdlała.

·        Czynnościach z przeszłości, które trwały przez jakiś czas, np.:

They live in London for four years when they were children. – Oni mieszkali w Londynie przez cztery lata gdy byli dziećmi.

 

BUDOWA

Zdania twierdzące

Zdania tworzące w czasie Past Simple tworzymy dodając do podmiotu czasownik w II formie a następnie resztę zdania.

podmiot

czasownik w II formie

reszta zdania

I

worked*

as a teacher.

She

lived*

abroad.

He

broke**

his leg last winter.

We

saw**

you last night.

 

* II formę czasowników regularnych tworzymy dodając do nich końcówkę –ed.

** II formy czasowników nieregularnych trzeba, niestety, nauczyć się na pamięć. L

 

Zdania pytające

Pytania ogólne w czasie Past Simple tworzymy za pomocą czasownika posiłkowego did, który na szczęście nie zmienia swojej formy zależnie od osoby i jest taki sam dla wszystkich. Stawiamy go na samym początku zdania, za nim podmiot, później czasownik, który wraca do formy podstawowej i resztę zdania.

czasownik posiłkowy ‘did

podmiot

czasownik w formie podstawowej

reszta zdania

Did

she

live

abroad?

Did

he

break

his leg last winter?

Did

we

see

you last night?

 

Pytania szczegółowe konstruujemy niemal identycznie, z tym, że zaimek pytający stawiamy na samym początku zdania, za nim ‘did, podmiot, czasownik w formie podstawowej i reszta zdania, oczywiście z pominięciem części o którą pytamy.

zaimek pytający

czasownik posiłkowy ‘did

podmiot

czasownik w formie podstawowej

reszta zdania

Where

did

she

live?

---------

What

did

he

break

last winter?

Who

did

we

see

last night?

 

MP900430978[1]Zdania przeczące

Przeczenia w czasie Past Simple tworzymy stawiając podmiot, za nim czasownik posiłkowy ‘did, później ‘not’, czasownik w formie podstawowej i resztę zdania.

podmiot

did

not

czasownik w II formie

reszta zdania

I

did

not

work

as a teacher.

She

did

not

live

abroad.

He

did

not

break

his leg last winter.

We

did

not

see

you last night.

 

Oczywiście możemy stosować skróconą formę czasownika ‘did’ + ‘not’, czyli ‘didn’t’.

 

 

 PAST CONTINUOUS TENSE

 

Czasu Past Continuous używamy, gdy:

·        mówimy o ciągłej czynności z przeszłości, przerwanej przez inną czynność (czynność dłuższa wyrażana  jest w Past Continuous a krótsza w Past Simple), np.:

I was reading a book when the phone rang. – Czytałam książkę, gdy zadzwonił telefon.

·        mówimy o kilku czynnościach dziejących się jednocześnie w przeszłości:

I was clearing while my brother was watching TV. – Ja sprzątałam, podczas gdy mój brat oglądał telewizję.

·        opowiadamy wydarzenia z przeszłości, by przybliżyć słuchaczom okoliczności, np.:

It was snowing and we were climbing up a very high mountain. – Padał śnieg a my wspinaliśmy się na bardzo wysoką górę.

BUDOWA:

Aby być w stanie zbudować zdania w czasie Past Continuous, musimy znać odmianę czasownika ‘to be’ w czasie przeszłym. Wygląda ona następująco:

l. pojedyncza

l. mnoga

osoba

 

osoba

 

1 os.

I was

1 os.

We were

2 os.

You were

2 os.

You were

3 os.

He was

She was

It was

3 os.

They were

 

Zdania twierdzące

Zdania twierdzące w tym czasie tworzymy zaczynając od podmiotu, za nim stawiamy odpowiednią formę czasownika ‘to be’ w czasie przeszłym, następnie czasownik z końcówką –ing oraz resztę zdania.

 

podmiot

odpowiednia forma czasownika ‘to be’ w czasie przeszłym

czasownik + końcówka -ing

reszta zdania

I

was

writing

a letter.

He

was

drinking

tea.

They

were

eating

ice-cream.

 

Zdania pytające

Pytania ogólne w tym czasie tworzymy przez inwersję, czyli zamieniając miejscami formę przeszłą czasownika’ to be’ i podmiot, a reszta zdania pozostaje bez zmian.

odpowiednia forma czasownika ‘to be’ w czasie przeszłym

podmiot

czasownik + końcówka -ing

reszta zdania

Was

I

writing

a letter?

Was

he

drinking

tea?

Were

they

eating

ice-cream?

Na takie pytania możemy oczywiście udzielić, tzw. krótkich odpowiedzi, czyli w odpowiedziach twierdzących zacząć od ‘Yes’ a następnie, po przecinku, wstawić podmiot z odpowiadającą mu formą czasownika ‘to be’ np.

 Yes, I was.     

Yes, they were.

lub, w przeczących zacząć od  ‘No’, a następnie wstawić podmiot wraz odpowiadającą mu formą czasownika ‘to be’ + ‘not’, np.

No, you were not.

No, she was not.

Pytania szczegółowe

W pytaniach szczegółowych na sam początek zdania wskakuje zaimek pytający a reszta idzie jak w pytaniu ogólnym, z opuszczeniem części o którą pytamy, oczywiście J

zaimek pytający

odpowiednia forma czasownika ‘to be’

podmiot

czasownik + końcówka      -ing

reszta zdania

What

was

I

writing?

-----------

Who

was

---------

drinking

tea?

What

were

they

eating?

-----------

 

TWORZENIE ZDAŃ PRZECZĄCYCH:

Przeczenia w tym czasie tworzymy tak samo jak zdania twierdzące, z tym, że zaraz za odpowiednią formą czasownika ‘be’ wskakuje ‘not’. 

podmiot

odpowiednia forma czasownika ‘to be’ w czasie przeszłym

‘not’

czasownik + końcówka -ing

reszta zdania

I

was

not

writing

a letter.

He

was

not

drinking

tea.

They

were

not

eating

ice-cream.

 

 

 

Oczywiście możemy stosować skróconą formę czasownika ‘to be’ + ‘not’ w czasie przeszłym.  Wyglądał będzie wtedy tak:

 

l. pojedyncza

l. mnoga

osoba

 

osoba

 

1 os.

I was not

I wasn’t

1 os.

We were not

We weren’t

2 os.

You were not

You weren’t

2 os.

You were not

You weren’t

3 os.

He was not

She was not

It was not

He wasn’t

She wasn’t

It wasn’t

3 os.

They were not

They weren’t

 

Matematyka.

Matematyka kl.6

 

Zadanie 1

Adam miał kłębek sznurka długości 7,5 m. Połowę sznurka zabrała mama do powieszenia bielizny. Do obwiązania paczki ojciec wziął dwie trzecie pozostałej części. Brat, z czystej złośliwości, odciął połowę tego, co zostało. Dwie piąte reszty sznurka zabrała siostra, aby zawiązać supełek dla zapamiętania czegoś bardzo ważnego. Ile metrów sznurka zostało Adamowi?

 

Rozwiązanie:

 

7,5m : 2 = 3,75m – tyle sznurka mama zabrała do powieszenia bielizny

7,5m – 3,75m = 3,75m – taka długość sznurka pozostała

2/3 x 3,75m = 2,5m – tyle sznurka ojciec wziął do obwiązania paczki

3,75m – 2,5 = 1,25m – pozostał sznurek o takiej długości

1,25m :2 = 0,625m – taką długość sznurka odciął brat

1,25m – 0,625m = 0,625m – tyle sznurka pozostało

2/5 x 0,625m = 0,25m – taką długość sznurka zabrała siostra

0,625m – 0,25m = 0,375m – tyle sznurka zostało Adamowi

 

Odp. Adamowi zostało 0,375m sznurka.

 

Zadanie 2

Mama kupiła 3,6 kg gruszek. Do ciasta wzięła trzy ósme kupionych gruszek. Trzy piąte pozostałych owoców mama przeznaczyła na konfitury. Z reszty ugotowała kompot. Ile kilogramów gruszek znalazło się w kompocie?

 

Matematyka kl.5

 

Zadanie 1

As i Burek to dwa psy Ewy, które w  ciągu tygodnia zjadają razem czterokilogramową paczkę karmy. Burek je 3 razy więcej niż As. O ile więcej karmy zjada w ciągu 4 tygodni Burek niż As?

 

Rozwiązanie:

 

1kg – tyle karmy zjada As w ciągu tygodnia

1kg x 3 = 3kg – tyle karmy zjada Burek w ciągu tygodnia

1kg x 4 = 4kg - tyle karmy zjada As w ciągu 4 tygodni

3kg x 4 = 12kg – tyle karmy zjada Burek w ciągu 4 tygodni

12kg – 4kg = 8kg

 

Odp. W ciągu 4 tygodni Burek zjada o 8kg karmy więcej niż As.

Zadanie 2

As i Burek to dwa psy Ewy, które w ciągu tygodnia zjadają razem ośmiokilogramową paczkę karmy. Burek je 3 razy więcej niż As. O ile więcej karmy zjada w ciągu 4 tygodni Burek niż As?

 

Matematyka kl.4

 

Zadanie 1

Wojtek z Marią kupili mamie prezent imieninowy. Maria dała 26 złotych, a Wojtek 6 złotych. Ile pieniędzy powinien oddać Wojtek Marii, aby każde dziecko wydało tyle samo?

 

Rozwiązanie:

 

26zł + 6zł = 32zł – tyle kosztował prezent

32zł : 2 = 16zł – taką kwotę powinno dać każde dziecko

26zł - 16zł = 10zł – taką kwotę Wojtek  powinien oddać Marii

 

Odp. Wojtek powinien oddać Marii 10 zł.

 

Zadanie 2

Witek z Kasią kupili mamie prezent imieninowy. Kasia dała 36 złotych, a Witek 6 złotych. Ile pieniędzy powinien oddać Witek Kasi, aby każde dziecko wydało tyle samo?

 

 

Zachęcam, aby uczniowie układali podobne zadania tekstowe i dawali je do rozwiązania koleżankom i kolegom.

 

 

Polecam:

http://www.geogebra.org/cms/

http://www.mplachciok.cba.pl/uczen/

 

 

                        

 

 

 

 

 

 

 

[Back] [Up] [Next]